yin yang
bir yerde okumuştum; okuduğum yazının sahibi, insanları ikiye ayırıyordu: geçmişe dönük olanlar, geleceğe, ileri bakanlar.
başka yerlerden de hatırlıyorum; geçmiş, ölüm ve karanlık demek. gelecek: aydınlık, eylem, yaşam…
ardında bırakman gerekenlerle hesabını bir türlü kesemediysen bumerang gibi ancak belli bir yere kadar gidiyor tekrar geri geliyorsun. dönüp dönüp geriye bakan birinin hedefine yürüyememesine benziyor bu.
ama alıp vereceğin kalmamışsa, kapatmışsan bütün defterlerini, hafiflikle ilerliyorsun.
belki bu yüzden, akıldakilerin bu denli yaşama geçirilememesi. bu atalet, başlama ve tamamlamadaki güçlük… hep, dönüp dönüp geriye bakmaktan.
16 Mayıs, 2008 - 10:41
demek her şey bundanmış…
doğru, bundanmış…
17 Mayıs, 2008 - 16:46
Çokta kopuk yaşanmamalıdır geçmişten. Dersler çıkarılmadan geleceğe rahat rahat gidilebilirmi?
4 Ağustos, 2008 - 13:03
bir kere yaşamının gerisinde kaldığını anladığında bir daha yetişemiyorsun.
ardına bakarken insan, ne kadar hızlı koşabilir ki?